Ik ben een mens vol – soms tegenstrijdige – emoties. Ik ben een speler, een dromer, een denker, een voeler, een verbinder en tegelijkertijd heb ik toch het gevoel dat ik alleen sta.

Ik maak werk waarin de mens een centrale rol speelt. Met mijn werk onderzoek ik hoe ik mij verhoud tot de wereld vol tegenstrijdigheden. Een wereld die razendsnel verandert onder invloed van sociaal maatschappelijke engagement, technologische vooruitgang en een nieuwe kijk op gender. Ik ben op zoek naar een toestand die zowel zorgeloos als verontrustend is, waar ik, maar ook anderen, met ‘schijn en zijn’ op reageren om ons staande te houden in dit theater van de wereld.  Als toeschouwer probeer ik hier grip op te krijgen.

Momenteel fascineren mij motieven als lichaamstaal, hullen en onthullen, macht versus onmacht.

Lichaamstaal is belangrijk voor mij omdat ik hier vaak door geraakt wordt. Ik ben op zoek naar de mildheid en ontroering om bewust positief te blijven in een wereld waar veel aandacht voor het negatieve is. Deze zoektocht veroorzaakt een zachtheid die ik prettig vind.

Hoewel mijn onderwerpen uiteenlopend zijn, zijn er duidelijke overeenkomsten in de benadering ervan. Ik hecht grote waarde aan de spanning tussen de verf als materie en de illusie die ik ermee creëer. Vorm en kleur zijn voor mij even belangrijk als het figuratieve. Zijn ondersteunen datgene wat ik in mijn wereld probeer te duiden.

Ik lees over het onderwerp, kijk naar documentaires en bezoek regelmatig het theater. Ik gebruik divers beeldmateriaal als basis; eigen foto’s, materiaal uit krantenartikelen en tijdschriften, stils en beelden uit de kunsthistorie. Uit alles wat op mij af komt, selecteer ik. Zo probeer ik dan letterlijk “uit chaos evenwicht te creëren”.

Ik begin meestal met het maken van tekeningen of collages, die ik vervolgens weer uitwerk op kleine houten panelen. Dit geeft mij ‘vrijheid’ voordat ik verder ga in het proces. Spelenderwijs ontstaan en ontwikkelen beelden intuïtief, waarbij ik me laat leiden door onderwerp, kleur, vorm en abstractie.

Ik hoop met mijn werk je even stil te laten staan en je te betrekken in deze wereld die ongrijpbaar en tegelijk zacht is, maar ook een die schuurt en vragen oproept. Door het laten ontstaan van deze imaginaire wereld hoop ik dat anderen net zo geboeid worden.

Carlette Rijcken (1962) studeerde aan de Academie voor beeldende kunsten in België. Zij volgde lessen om eigen schilderstijl verder te ontwikkelen bij Jef Gysen, Reinoud van Vught en een masterclass bij heldin Helen Verhoeven.