THEA VOS

Thea Vos (1956)

In mijn werk figureren mensen en dieren in allerlei hoedanigheden. Soms alleen, vaak meerdere figuren op een doek. De mensen staren je, al dan niet in hun naaktheid, aan. Ze lijken zielloos, eenzaam, hun woorden verstomd. Er zijn vaak maskers, blinddoeken en gezicht- of hoofdeloze figuren te zien. Soms zijn figuren gekooid. Meisjes hebben een popachtig uiterlijk. De hond doorkruist vaak dit beeld.

Mijn fascinatie gaat uit naar de emotie. De emotie als universeel gegeven, onafhankelijk van cultuur, ras en tijdgeest. De emotionele misvormingen die plaatsvinden als de jonge mens geleerd wordt zich gepast te gedragen. Het schilderproces is de zoektocht naar wat echt is en wat aangeleerd of opgelegd.